บุคคลสาธารณะ ตอน. ผศ.ดร.พีระ จูน้อยสุวรรณ

บทความนี้คัดลอกมาจากหนังสือ บุก_คนสาธารณะ พิมพ์ครั้งที่ 1 มกราคม พ.ศ.2556 “บุคคลต้นแบบในสังคมบ้านเราตอนนี้น้อยลง มีน้อยมาก สื่อที่ออกมา ก็เป็นสื่อที่ไม่ค่อยดี เราก็ต่อสู้กับสื่ออย่างหนัก และถ้าเราใช้สื่อเป็น เราก็สามารถใช้สื่อเป็นเครื่องมือในการสื่อสารผ่าน Facebook Twitter Instragram เป็นต้น”   ผศ.ดร.พีระ จูน้อยสุวรรณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ภาคพายัพ เชียงใหม่   อดีตเคยร่วมทำงานลูกทุ่งสถาปัตย์ ตอนนั้นกำลังมีชื่อเสียง เคยเป็นหางเครื่องเต้นกันทีละ 50 คน มีความสุขมาก ทำงานแล้วมันคลายเครียดมันผ่อนคลาย คิดว่างานแบบนี้อยู่กับเพื่อนได้อยู่กับคนเยอะ และมาทำงานที่ สถาปัตกรรม ก็ร่วมทำงานกิจกรรมนักศึกษาต่อเนื่องและมากขึ้น ทำงานไม่เป็นที่เป็นเวลา “ทำงานเอาม่วน ทำงานอย่างมีความสุข” สมัยก่อนเรามีรุ่นพี่ที่ชอบกิจกรรมจน ไม่เรียนหนังสือ มันก็มีด้านลบ แต่พี่เขาก็จบ และสุดท้ายพี่เขาก็ผ่านไปได้ ตอนนี้พี่เขาได้ทำงานดีๆ เป็นใหญ่เป็นโตไม่ใช่พวกที่เรียนอยากเดียว บางคนก็ทำงานจนกลายเป็นออแกไนซ์เซอร์ระดับชาติก็มาจากเป็นนักกิจกรรม เวลาเราเหนื่อยๆเราจะได้รับแรงบันดาลใจ กำลังใจจากรุ่นพี่ในการทำกิจกรรม   การทำงานร่วมกับนักศึกษา ก็จะอยู่ร่วมทำงานด้วยจนดึก เพราะถ้ามีปัญหาเด็กทำกิจกรรม ทำงานจนดึกแล้วเกิดอุบัติเหตุถูกรถชน มันจะเป็นเรื่องที่สะเทือนใจเรามากถ้าเวลานั้น เราหนีกลับไปนอนอยู่ที่บ้าน […]