เล่าเรื่องเหล้า กับ โอ วรุฒ วรธรรม

โอ วรุฒ วรธรรม นักแสดงพระเอกชื่อดัง อย่างโกโบริ จากละครคู่กรรม ในช่วงชีวิตที่ผ่านมาติดเหล้าอย่างหนักจนทำให้ชีวิตค่อนช้างติดลบ จนในที่สุดวันหนึ่งได้หันหลังให้กับขวดเหล้า ลองมาฟังกันครับว่าชีวิต โอ วรุฒ เป็นอย่างไร (ถ่ายทำเมื่อ 6 ตุลาคม 2560)  เข้าชมทั้งหมด : 942

บุคคลสาธารณะ ตอน.อาจารย์ณรงค์ ชวสินธุ์

บทความนี้คัดลอกมาจากหนังสือ บุก_คนสาธารณะ พิมพ์ครั้งที่ 1 มกราคม พ.ศ.2556 “บุคคลสาธารณะจึงเป็นบุคคลที่ให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน แต่ในทางกลับกันเขาจะมีความสุขทุกครั้งที่เขาได้ให้กับสังคมส่วนรวม” อาจารย์ณรงค์ ชวสินธุ์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยนอร์ท-เชียงใหม่ เรื่องกิจกรรมสำหรับผมส่วนใหญ่เป็นเรื่องของการสนับสนุนมากกว่า เนื่องจากผมใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการเรียน เพราะผมเรียนปริญญาตรีวิศวะกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นสาขาที่ต้องมีเวลาในการเรียนเป็นพิเศษ และผมก็กลัวไม่จบตามหลักสูตร แต่ก็มีบ้างที่ไปออกค่ายกับรุ่นพี่ ผมเป็นคนสร้างและเป็นเจ้าของมหาวิทยาลัย การเกิดขึ้นของมหาวิทยาลัยนอร์ท-เชียงใหม่ มาจากเพื่อนสนิทของผมคนหนึ่ง ซึ่งมีชื่อเสียงมาก ในแวดวงการศึกษาของเมืองไทย ตอนนั้นเขามีความต้องการขยายโรงเรียนระดับอาชีวะมาที่เชียงใหม่ แต่ช่วงนั้นราวปี พ.ศ. 2540 ประเทศไทยเกิดวิกฤตทางการเงินครั้งรุนแรงที่สุด เพื่อนคนนี้ก็ประสบปัญหาการเงิน ไม่ได้สามารถขยายโรงเรียนได้ เขาจึงมาปรึกษา ขอให้ผมช่วยเหลือ ซึ่งตรงกับความตั้งใจของภรรยาผม คือ อาจารย์ชฏิลรัตน์ อัศววิวัฒน์พงศ์ หรืออาจารย์แม่ ที่ทำงานด้านการศึกษาในฐานะ “ครู” มาตลอดชีวิต และได้ข้อสรุปว่า ถ้าเราได้ประโยชน์ด้านการศึกษาที่บ้านเกิดของผม นับเป็นสิ่งหนึ่งที่ดีที่สุดในชีวิตของเราทั้งสอง จึงตัดสินใจดำเนินการ ด้านการศึกษาต่อไป แต่ครั้งนี้ผมตั้งใจจะสร้างโรงเรียนระดับอุดมศึกษา เพราะคิดว่าน่าจะมีประโยชน์ต่อเชียงใหม่บ้านเกิดของผมเป็นวงกว้าง ประกอบกับช่วงนั้น ผมก็มีโอกาสได้อ่านหนังสือพ็อคเก็ตบุค เล่มเล็กๆ บาง ๆ เล่มหนึ่ง ของ ฯพณฯ ท่านพลเอกเปรม […]

บุคคลสาธารณะ ตอน. ผศ.ดร.พีระ จูน้อยสุวรรณ

บทความนี้คัดลอกมาจากหนังสือ บุก_คนสาธารณะ พิมพ์ครั้งที่ 1 มกราคม พ.ศ.2556 “บุคคลต้นแบบในสังคมบ้านเราตอนนี้น้อยลง มีน้อยมาก สื่อที่ออกมา ก็เป็นสื่อที่ไม่ค่อยดี เราก็ต่อสู้กับสื่ออย่างหนัก และถ้าเราใช้สื่อเป็น เราก็สามารถใช้สื่อเป็นเครื่องมือในการสื่อสารผ่าน Facebook Twitter Instragram เป็นต้น”   ผศ.ดร.พีระ จูน้อยสุวรรณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ภาคพายัพ เชียงใหม่   อดีตเคยร่วมทำงานลูกทุ่งสถาปัตย์ ตอนนั้นกำลังมีชื่อเสียง เคยเป็นหางเครื่องเต้นกันทีละ 50 คน มีความสุขมาก ทำงานแล้วมันคลายเครียดมันผ่อนคลาย คิดว่างานแบบนี้อยู่กับเพื่อนได้อยู่กับคนเยอะ และมาทำงานที่ สถาปัตกรรม ก็ร่วมทำงานกิจกรรมนักศึกษาต่อเนื่องและมากขึ้น ทำงานไม่เป็นที่เป็นเวลา “ทำงานเอาม่วน ทำงานอย่างมีความสุข” สมัยก่อนเรามีรุ่นพี่ที่ชอบกิจกรรมจน ไม่เรียนหนังสือ มันก็มีด้านลบ แต่พี่เขาก็จบ และสุดท้ายพี่เขาก็ผ่านไปได้ ตอนนี้พี่เขาได้ทำงานดีๆ เป็นใหญ่เป็นโตไม่ใช่พวกที่เรียนอยากเดียว บางคนก็ทำงานจนกลายเป็นออแกไนซ์เซอร์ระดับชาติก็มาจากเป็นนักกิจกรรม เวลาเราเหนื่อยๆเราจะได้รับแรงบันดาลใจ กำลังใจจากรุ่นพี่ในการทำกิจกรรม   การทำงานร่วมกับนักศึกษา ก็จะอยู่ร่วมทำงานด้วยจนดึก เพราะถ้ามีปัญหาเด็กทำกิจกรรม ทำงานจนดึกแล้วเกิดอุบัติเหตุถูกรถชน มันจะเป็นเรื่องที่สะเทือนใจเรามากถ้าเวลานั้น เราหนีกลับไปนอนอยู่ที่บ้าน […]

บุคคลสาธารณะ ตอน. ผศ.ดร.จำเนียร ยศราช

บทความนี้คัดลอกมาจากหนังสือ บุก_คนสาธารณะ พิมพ์ครั้งที่ 1 มกราคม พ.ศ.2556 คนที่เก่ง คือคนที่ทำหนังสือทั้งเล่มเหลือแค่หน้าเดียว คนที่เก่งกว่านั้น คือทำให้หนึ่งหน้าเหลือแค่ประโยคเดียว คนที่เก่งที่สุดในโลก คือทำหนังสือหนังเล่มเหลือแค่บรรทัดเดียว สิ่งสำคัญคือการจับประเด็น   ผศ.ดร.จำเนียร ยศราช อธิการบดีมหาวิทยาลัยแม่โจ้ ผมทำงานไม่เคยสนใจ เรื่องการเลื่อนขั้น เลื่อนตำแหน่ง ไม่เคยถามหาเงินเดือน ทำอย่างเดียว ทำให้ดีที่สุด ก็ย่อมได้รับผลนั้นเอง ข้อดีที่สุดของการทำงานคือ มันทำให้เราไม่ได้มองเรื่องผลประโยชน์มาก่อน มองแต่เป้าหมายงานเป็นหลัก และล็อคมันไว้ให้มั่น ดังนั้นการขึ้นเป็นอธิการบดี จึงเป็นเรียนรู้ การฝ่าฟันการทำงานต่างๆ อย่างมากมาย คนที่อยากเป็นอธิการบดี อยากเป็นเพราะอะไร อยากเป็นเพื่ออะไร ถ้าเรียกกันในแบบภาษาชาวบ้านคือ “คุณมีกึ๋นที่จะเป็นหรือเปล่า” เท่านั้นเอง   ปัญหาของสังคมในปัจจุบันร้ายแรงยิ่งขึ้น การแข่งขันสูง เพราะฉะนั้น ผู้บริหารต้องมีคุณสมบัติ 2 ประการคือ 1.ต้องเป็นคนดีก่อน ต้องทำงานเพื่อองค์กร และมีความรู้ความสามารถ ความดีต้องเริ่มสะสม และเพิ่มพูนขึ้นตั้งแต่สมัยเป็นเด็ก 2.ต้องแสดงให้เห็นว่าเป็นคนที่มีความรู้ความสามารถ บริหารงานได้ดี บริหารองค์กรได้ดี ถ้าพิสูจน์ได้ว่า เป็นคนที่มีคุณสมบัติที่ดีกว่าผม ไม่ต้องมาแข่งขันกันหรอก […]

บุคคลสาธารณะ ตอน.จรัญ วิชัยสืบ

บทความนี้คัดลอกมาจากหนังสือ บุก_คนสาธารณะ พิมพ์ครั้งที่ 1 มกราคม พ.ศ.2556 “คนสาธารณะคือ คนที่พร้อมที่จะเสียสละทุกอย่าง สมองจิตใจ เวลา และสิ่งที่มีอยู่ในเราที่จะช่วยเขาได้ ชีวิตทุกคนไม่อาจอยู่ถึง 100 ปี เราพยายามที่จะทำ และทำจนกว่าลมหายใจจะหมดไป”   จรัญ วิชัยสืบ อาจารย์เกษียณอายุราชการ ดูแลงานสโมสรนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ผมเป็นนักกิจกรรมตั้งแต่สมัยเป็นนักศึกษา เป็นเด็กบ้านนอก อาศัยอยู่จังหวัดลำปาง ชอบเรียน เล่นดนตรี เล่นกีฬา สิ่งเหล่านี้ทำให้ผมอยู่ในมหาวิทยาลัยอย่างมีความสุขสลับกันไปตลอด 4 ปี ออกไปเป็นครูที่บ้านเกิด คืนทุนให้ เริ่มทำกิจกรรมจริงจังเมื่อปี 2520 สมัยนั้นนักศึกษายังห่างไกล จากการทำกิจกรรม รัฐจึงมอบให้ เจ้าหน้าที่ทำไปก่อน ทั้งค่ายอาสา ดนตรี กีฬา เพื่อเผยแพร่แนวคิดว่า นักศึกษามีความตั้งใจทำกิจกรรม เป็นคนดี ไม่โดนด่า กิจกรรมแรกที่ทำคือ ค่ายอาสาในพื้นที่ อ.แจ้ห่ม จ.ลำปาง สมัยนั้นเป็นพื้นที่สีชมพู เป็นพื้นที่ของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย (พคท.) ต้องชี้แจงที่มาที่ไปให้ผู้ใหญ่ในพื้นที่รับทราบ นิยามนักกิจกรรม/จิตอาสา เราเรียนมาแล้วบนกระดาน เอามาวิเคราะห์ว่า เรามีจิตอาสาด้านไหน จะช่วยเขาอย่างไร แล้วค่อยทำตรงนั้นขึ้นมาเป็นจุดสำ คัญ อาจจะเป็นการสร้างค่าย ด้านการกีฬาหรือศิลปวัฒนธรรม ต้องดูในพื้นที่นั้นก่อนว่า เราจะทำอะไรได้บ้าง เรื่องจิตอาสานั้นทำให้แล้ว เขามีความสุข […]

บุคคลสาธารณะ ตอน.คำขอบคุณ (ธงชัย ยงยืน)

บทความนี้คัดลอกมาจากหนังสือ บุก_คนสาธารณะ พิมพ์ครั้งที่ 1 มกราคม พ.ศ.2556 “ความเป็นคนธรรมดา จึงไม่ใช่ธรรมดา” คำขอบคุณ ธงชัย ยงยืน สคล.ภาคเหนือตอนบน 28 มกราคม 2556 “บุคคลสาธารณะ” หรือ Public Figures หมายถึง บุคคลที่มีงานหรือตำแหน่งที่มีความเกี่ยวพันกับประโยชน์สาธารณะ เช่น นักการเมือง,ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ เป็นต้น หากอธิบายคำว่า “บุคคลสาธารณะ” เช่นนี้ กลุ่มดารา นักร้อง นักแสดง ย่อมไม่ใช่บุคคลสาธารณะอย่างที่เราเข้าใจกัน ความเป็นจริงคือ กลุ่มดารา นักร้อง นักแสดง นักกีฬาชื่อดัง หรือผู้ที่อยู่ในความสนใจของสังคมบ่อยครั้ง เรียกได้ว่า“บุคคลผู้มีชื่อเสียง”  หรือ Celebrities แต่ในความเข้าใจของสาธารณชนทั่วไป บุคคลผู้มีชื่อเสียงเหล่านี้ก็เป็น บุคคลสาธารณะด้วย  ที่อธิบายยืดเยื้อข้างต้น เพียงจะบอกว่า หนังสือ “บุก_คนสาธารณะ” เล่มนี้ เป็นเรื่องราวบุคคลที่อาจมิได้เป็น “บุคคลสาธารณะ” ตามคำจำกัดความ แต่เป็นนักคิด นักกิจกรรม รับรู้และยอมรับกันในแวดวงคนทำงานเพื่อสังคม ทั้งใน และนอกรั้วมหาวิทยาลัย  เป็นผู้ที่อุทิศตนเพื่องานของส่วนรวม มีจิตใหญ่  ทำงานเพื่อสังคม ทำเพื่อประโยชน์ของส่วนรวม  […]

บุคคลสาธารณะ ตอน.อานนท์ พลแหลม

บทความนี้คัดลอกมาจากหนังสือ บุก_คนสาธารณะ พิมพ์ครั้งที่ 1 มกราคม พ.ศ.2556 “มหาวิทยาลัย ถือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติ เพราะประเพณีนี้ ได้สร้างคุณค่าความหมาย  การสร้างสำนึกความเป็นเมืองล้านนา ความเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่”   อานนท์ พลแหลม ผู้ประสานงานโครงการรับน้องขึ้นดอย สโมสรนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ปีการศึกษา 2555     ความเป็นมาคุณค่าของการจัดงาน ประเพณีรับน้องขึ้นดอย เป็นประเพณีที่รู้จักกันมานานนามของ ประเพณีลูกช้างขึ้นดอย คือ การนำนักศึกษาใหม่ ขึ้นไปสักการะพระบรมธาตุดอยสุเทพ จัดครั้งแรกพร้อมกับการก่อตั้งมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ปี 2507 ตอนนั้นยังมีนักศึกษายังไม่มากเพียง 200-300 คนเท่านั้น จากรุ่นสู่รุ่นจนกลายเป็นประเพณีมาถึงทุกวันนี้ ปัจจุบันมีนักศึกษาศิษย์เก่าและศิษย์ปัจจุบันที่เข้ามาร่วมงานกว่า 20,000 คนเลยทีเดียวถือว่าเป็นประเพณีที่สร้างความสามัคคี และส่งเสริมศิลปวัฒนธรรมของชาวล้านนา งานขึ้นดอยสุเทพปีนี้(พ.ศ.2555)เป็นครั้งที่ 48 ของสถาบันการศึกษา แนวคิดหลักในการจัดงาน “ฮับน้องขึ้นดอย โตยฮอยครูบา ปูจาพระเจ้าดอยสุเทพ” ระลึก 79 ปีพิธีจอบแรกครูบาเจ้าศรีวิชัย เรามีความคิดว่าหนทางที่เราขึ้นดอยพระบรมธาตุดอยสุเทพได้ เป็นเพราะคุณงามความดีของครูบาเจ้าศรีวิชัย ที่ท่านได้รวบรวมศรัทธาทั่วทั้งดินแดนล้านนา ร่วมกันสร้างทางขึ้นพระบรมธาตุดอยสุเทพ ใช้เวลาเพียง 5 […]

บุคคลสาธารณะ ตอน.พงษ์นรินทร์ อาริยะ

บทความนี้คัดลอกมาจากหนังสือ บุก_คนสาธารณะ พิมพ์ครั้งที่ 1 มกราคม พ.ศ.2556 “การทำกิจกรรม ช่วยตอบคำถามที่มีในความคิด ได้เรียนรู้ และมันขยายหัวใจของเรา ให้มีพื้นที่กว้างขึ้น มากขึ้น กิจกรรมสาธารณะ การทำงานด้วยจิตอาสา มันช่วยลดอัตตาของผมลง”   พงษ์นรินทร์ อาริยะ ประธานกลุ่มพุทธธรรมกรรมฐาน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ สมัยเรียนมัธยมศึกษา เป็นส่วนหนึ่งในการร่วมกิจกรรม แต่ไม่ได้ร่วมออกแบบกระบวนการ  พอได้เรียนระดับมหาวิทยาลัย จึงได้เริ่มเรียนรู้กับการทำกิจกรรม การช่วยงาน “ธรรมเปลี่ยนชีวิต” เป็นจุดเริ่มต้นของการทำกิจกรรมสาธารณะ จากการตั้งคำถามกับตนเองว่า เราเกิดมาทำไม ? พอเรียนรู้ไป ก็เริ่มเห็นว่างานกิจกรรมมันช่วยตอบคำถามที่มีในความคิด และมันขยายหัวใจของเราให้มีพื้นที่กว้างขึ้น มากขึ้น กิจกรรมที่ทำเพื่อสาธารณะงานอาสา มันช่วยลดอัตตาตัวตน แรงบันดาลใจสูงสุดในการทำกิจกรรม  บุคคลต้นแบบที่เราศรัทธามากคือ พระพุทธเจ้า เพราะท่านทำกิจกรรมอะไรต่างๆ ในชีวิตของท่านไม่ได้หวังว่าจะได้อะไรตอบแทนกลับมา เลยตั้งใจจะเดินตามแนวทางของ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า งานที่ทำแล้วประทับใจคือ งานสักการะพระบรมสารีริกธาตุ ซึ่งจัดกิจกรรมฟังเทศน์ฟังธรรม 7 วัน แต่ละวันมีคนเข้าร่วมกิจกรรมอย่างเนืองแน่น ประมาณ 3,500 คน ต่อวัน บทความที่ผมสร้างขึ้นคือ […]

บุคคลสาธารณะ ตอน.ณัฐพล ศรีบุญเที่ยง

บทความนี้คัดลอกมาจากหนังสือ บุก_คนสาธารณะ พิมพ์ครั้งที่ 1 มกราคม พ.ศ.2556 “ปัจจุบันคนเข้าใจว่า บุคคลสาธารณะ ต้องเป็นดารา นักร้อง ความจริงคือ ทุกคนเป็นบุคคลสาธารณะ ดูคนใกล้ตัว ครอบครัว ครูบาอาจารย์ ที่ทำงานเพื่อสังคม ซึ่งควรนำแนวทางที่ดีมาใช้”   ณัฐพล ศรีบุญเที่ยง อดีตนายกองค์การนักศึกษา มหาวิทยาลัยแม่โจ้ ปีการศึกษา 2555   ผมเริ่มทำกิจกรรมตั้งแต่ปี 1 เป็นผู้ร่วมทำกิจกรรมไม่ได้เป็นผู้นำหลัก ส่วนมากเป็นคนทำงานเบื้องหลังมากกว่า ทำงานด้าน เด็กเยาวชน ครอบครัว ชอบมากที่สุดคือ กิจกรรมอาสา การทำงานทำให้เรามองเห็นปัญหาที่เกิดขึ้น อยากเห็นเยาวชนคนไทย มีคุณภาพชีวิตเท่าเทียมกัน และไม่อยากให้เพื่อนๆถูกไปอยู่ใต้การครอบงำของปัญหาต่างๆ อยากเห็นการพัฒนาคุณภาพชีวิต แต่ดูมันเป็นเป้าหมายที่ใหญ่เกินไปมาก แต่การเริ่มต้นที่ดีมากกว่า มันน่าจะทำให้เกิดการขับเคลื่อนต่อไปได้ คุณค่าของการทำงานคือ การได้รับความสุข ได้มองเห็น ได้แลกเปลี่ยน ทุกคนได้โอกาสในการเรียนรู้รู้ร่วมกัน ยิ่งทำให้เรามีประสบการณ์มากขึ้น และเด็กและเยาวชนก็ได้พัฒนาศักยภาพทางความคิด และการเป็นผู้ให้มากกว่า ซึ่งรวมไปถึงการทำงานในอนาคต มองโลกกว้างขึ้น และมองแบบเข้าใจ  บางทำกิจกรรมในขณะที่เราทำ เราอาจจะมองไม่เห็น แต่เรามาดูรูปเก่าๆ […]

บุคคลสาธารณะ ตอน.ดำรงพล ดุมไม้

บทความนี้คัดลอกมาจากหนังสือ บุก_คนสาธารณะ พิมพ์ครั้งที่ 1 มกราคม พ.ศ.2556 “บุคคลสาธารณะ”  ไม่เฉพาะเจาะจงว่าจะเป็นเจ้าใหญ่นายโต หรือว่าเป็นบุคคลสำคัญที่โดดเด่นในสังคมแต่อย่างใด  บุคคลสาธารณะ จึงเป็นใครก็ได้ ที่มีจิตใจที่ชอบช่วยเหลือสังคม มีความเสียสละ เป็นที่ตั้ง   ดำรงพล ดุมไม้ แกนนำเยาวชนรณรงค์ลดการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในจังหวัดเชียงใหม่   จากปีหนึ่งเข้ามาเรียนในรั้วมหาวิทยาลัย ก็เริ่มทำงานรณรงค์เพราะเพื่อนชวน เราทำแล้วเราสบายใจ เราทำแล้วคนอื่นได้รับความสุข ได้รับแรงบันดาลใจมาจากการมองเห็นความเปลี่ยนแปลงของสังคมจากสิ่งที่เรามีส่วนร่วม ในการทำกิจกรรม ว่าดีขึ้น สังคมเราน่าอยู่ขึ้น เราสร้างคุณค่าของตัวเรา ไม่ใช่มีเพียงแค่เรียนหนังสือเท่านั้น  เวลาว่างก็เข้ามาทำกิจกรรมอาสา ยิ่งทำมากขึ้น  คนอื่นมองเห็นสิ่งที่เราทำ มองเห็นประโยชน์ที่เกิดขึ้น  ก็ สนับสนุนส่งเสริม ทำให้เรามีกำลังใจ มีพลังที่จะสู้ในการทำดี   กิจกรรมที่ทำหล่อหลอมตัวตน พัฒนาศักยภาพตัวเรา แม้การทำงานอาจเกิดข้อผิดพลาด แต่ก็สอนให้รู้ว่ามันผิดพลาด ณ ตรงไหน เราก็แก้ไข เก็บไว้เป็นบทเรียน เป็นการเรียนรู้ที่ดี  ซึ่งเราสามารถทดลองได้โดยไม่กังวลว่าจะผิดหรือถูก   ปัญหาของสังคม ณ ปัจจุบัน น่าจะเป็นเรื่องแอลกอฮอล์ กับเรื่องยาเสพติดชนิดอื่นๆ เช่น ชุมชนเวลาจัดงานประเพณีต่างๆ […]

1 2